Dag 24. Stressed out

Gisteren een goede dag gehad, vandaag gaat het weer k.u.t. De auto blijft een bron van stress. De linker voorband is inderdaad lek en dat kloteding maakt een brommend geluid waardoor ik vermoed dat de uitlaat ook nog eens naar de ballen is. Heel fijn allemaal. Ik reken er op dat het me nog eens € 300,- gaat kosten. In eerste instantie wilde ik de reparatie uitstellen tot over een maand, maar dat is deze stress het niet waard. Ik kan maar beter oplossingsgericht denken en dat fucking kloteding nu laten maken. Hopelijk is dat het laatste wat er de aankomende maanden aan dat ding geknutseld moet worden. Tot nu toe is het financieel nog redelijk te behappen, maar ik kan niet steeds zo veel geld er in blijven pompen. Dinsdag gaat het kreng naar de garage en dan zullen we weer zien hoe ongelukkig mijn portemonnee gaat worden.

Ik baal er van dat zulke dingen gebeuren wanneer ik me net iets beter ben gaan voelen, want het haalt me meteen weer naar beneden. Het was de bedoeling dat ik deze dag zou afsluiten met het lezen van een boek. Nu was ik helemaal stressed out aan het puzzelen met mijn budget.

Vannacht was ik aan het stressen over het grof vuil in mijn huis. Ik heb het nu allemaal op zolder en in mijn slaapkamer verzameld, maar ik wil langzaam alles een beetje gaan opruimen en in de toekomst gaan vernieuwen. Waar kan ik al die oude meubels gaan laten? Ze zijn te versleten om te doneren bij de Kringloop. Anyway, dat is niet eens iets wat ik nu per direct moet oplossen. Met de tijd komt het heus allemaal wel goed. Toch maakt mijn hoofd overuren en lijkt het niet te stoppen. Ik word gek van al mijn onsamenhangende gestresste gedachten. Ik wil gewoon dat het stopt. Ik ben klaar met het stressen om al die kleine dingetjes die het niet eens waard zijn om daar zo fucked up door te raken. Dit besef ik me al heel lang, maar op een of andere manier kan ik maar niet stoppen met stressen om van alles en nog wat…

Gelukkig was er vandaag ook nog wel iets positiefs. Tot mijn teleurstelling bleek vanochtend dat ik seizoen 2 van Ozark helemaal afgekeken heb. Damn, wat een geweldige serie is het. Mocht je een abonnement van Netflix hebben, dan raad ik je zeker aan om deze serie te kijken. Gelukkig stuitte ik vandaag op een andere retegoede serie: Maniac. Ik ben nu bij de tweede aflevering en het is me nog niet helemaal duidelijk waar het over gaat, maar het kijkt in ieder geval wel lekker weg.

Ook vierde ik vandaag mijn verjaardag met de familie van mijn vader’s kant, waarbij we een kopje koffie met gebak dronken. Ik ben onwijs verwend met envelopjes waarin veel te veel geld zat.

Ik verwacht niet dat ik morgen weer helemaal oké ben. Helaas gaat het gewoon eventjes niet goed met me. Ik ben de stress meer dan zat. Ik ben pessimistisch en vermoeid. Ik weet dat iedereen exact dezelfde tegenslagen als ik kent, maar op een of andere manier lijkt me alles dubbel zo hard te raken. Ik kan gewoon niet meer op mijn bordje verdragen…

Morgen ga ik werken en daarna de krantenwijk lopen. Iets waar ik niet naar uitkijk.

Liefde,
Charissa
charissa@dewereldvancharissa.nl

No votes yet.
Please wait...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *