Dag 13. Nightmares

De afgelopen weken heb ik steeds vaker nachtmerries. Vannacht was het weer twee keer raak: ik werd wakker van enge dromen. Het lukt me niet meer om te herinneren waar deze nachtmerries over gingen. Ergens weet ik dat deze nachtmerries waarschijnlijk bij de rouwverwerking, of juist het gebrek hieraan, horen. Mijn onderbewuste schudt me letterlijk en figuurlijk wakker. Waar ik overdag nog kan wegvluchten voor de pijn, wat hoort bij het verlies van iemand waar je van houdt, ben ik in de nacht kwetsbaarder dan ooit.

Het steeds wakker worden zorgt er voor dat ik nu ook best wel een beetje moe ben. In de avond merkte ik dat ik wat prikkelbaarder ben dan dat ik in “goede” toestand ben. Het concentreren op werk gaat nog wel, maar ik merk dat ik de werkdruk als wat lastiger ervaar dan normaal gesproken. Ik ben wat negatiever en ben bang dat ik mijn werk niet afkrijg. Volgende week ben ik namelijk maandag en dinsdag vrij en wil dan woensdag niet meteen met een achterstand beginnen. Maar goed, we zien wel hoe het gaat verlopen. Het lange weekend is in ieder geval iets waar ik op dit moment extra naar hunker.

Na het werk ben ik samen met een vriendin en de honden in een natuurgebied gaan wandelen. Wandelen maakt me rustig. Eventjes verstand op nul.

Morgen wordt een vermoeiende en lange dag. Ik ga samen met een vriendin naar RTL Late Night. Ik zal dan pas rond 02.00 uur in de nacht slapen. Stiekem hoop ik nog steeds dat die vriendin afzegt, zodat ik gewoon lekker om 22.00 uur in mijn bedje lig. Anderzijds vind ik dat ik niet zo moet zeiken. Ik ben nog nooit bij zo’n televisie-programma geweest, het is dus iets nieuws wat ik van mijn lijstje “things you should do before you die” kan schrappen. En van een nachtje iets minder lang slapen, ga je heus niet meteen dood.

Liefde,
Charissa
charissa@dewereldvancharissa.nl

No votes yet.
Please wait...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *