Oorlogsverhaal

Het is weer eens een latertje geworden, zo op de maandagavond.

Na mijn werk ben ik met Miesje naar een vriendin gereden om te “relaxen”. Onze honden hadden helaas een eigen, wat minder plezierig, plan verzonnen. Mies en ik waren er nog maar net, toen Mies en Tyson gingen vechten. Mies heeft er een bloedneus aan over gehouden. Toen de rust enigszins wedergekeerd was, kreeg ik een massage van mijn lieve vriendinnetje. Zij volgt een cursus om Indonesische massages te kunnen geven. Heerlijk natuurlijk, maar Miesje en Tyson maakten de massage niet bepaald zen. Als de een gestopt was met blaffen, dan begon de ander weer te vervelen. Het was een behoorlijk rampenplan vanavond. Gelukkig hebben we het enigszins relaxed kunnen afsluiten met een wandeling aan het water. Volgende maand ga ik weer voor een massage naar mijn vriendinnetje, maar no way dat ik Mies dan weer meeneem.

Morgen ga ik na het werk even langs bij mijn zoon om al zijn vakantieverhalen aan te mogen horen, daar heb ik echt zin in. Voor de rest houd ik het morgen rustig. Dat kan soms ook weleens lekker zijn, een beetje tijd voor jezelf. Nu ga ik nog eventjes heel kort mediteren en dan slapen. Ik voel me vrij onrustig op dit moment, dus ik hoop dat ik morgen een dag heb waarbij ik de rust een beetje terug kan vinden. Voor nu…

Welterusten.

No votes yet.
Please wait...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *