Het zwarte monster

Het zwarte monster was vandaag luidruchtig aanwezig. Mijn rug deed ongelooflijk veel pijn vandaag en mijn hoofd knalde zowat uit elkaar. Ik ben de laatste tijd echt te hard gegaan. Het is een seintje van mijn lichaam dat het tijd is om weer eventjes te voelen. Dat voelen vind ik overigens maar niets.

Al dagen voelde ik natuurlijk dat het niet goed met me gaat. Wanneer mensen, met oprechte interesse, aan me vragen hoe het met mij gaat na alles wat ik de afgelopen tijd op mijn bordje heb gekregen, dan slik ik met moeite mijn tranen weg. Het verdriet om mijn tante doet pijn. Ik durf het niet toe te laten. Ik weet niet hoe verdriet zich bij anderen uit, maar bij mij verandert het al snel in het extreme. Ik voel me niet alleen “maar” verdrietig. Ik voel me lelijk, nutteloos, doelloos, wanhopig, onrustig en tegelijkertijd voel ik niets.

Vandaag had ik het laatste gesprek met de POH-GGZ. Daar hadden we het ook over het niet willen voelen van het verdriet. Heel mijn leven lang hoor ik hoe “sterk” ik ben en hoe “knap” dat is. Als je dat maar vaak genoeg hoort, dan hoor je indirect ook dat het “zwak” is om jouw daadwerkelijke emoties te tonen. Heel mijn leven lang ben ik getraind om deze emoties niet te laten zien. Het gebeurt zelden dat mijn masker af gaat en ik laat zien hoe ik me echt voel, al lukt me dat gelukkig wel steeds beter. Ik durf aan steeds meer mensen te laten zien dat ik soms echt pijn heb van alles wat er in mijn leven speelde of speelt. Bij de POH-GGZ heb ik dan ook eventjes gehuild. Het gesprek was uitputtend, maar tegelijkertijd ook een belangrijk keerpunt.

In de avond heb ik ook nog langere tijd gehuild, terwijl ik het liedje “Breng me naar het water” van Marco Borsato op repeat had gezet. Ik laat mijn depressie maar gewoon eventjes op me af komen. Ik probeer het maar gewoon eventjes te voelen. Misschien als ik er minder hard tegen vecht, dat het dan ook niet zo zwart wordt als dat het soms kan worden. Ik merk ook dat ik behoefte heb aan mannelijk gezelschap om me weer eventjes mooi en leuk te voelen, maar ik moet er voor zorgen dat ik juist nu even afstand houd van mannen. Nu mijn eigenwaarde zo laag is, kan het niet anders dan weer fout lopen als ik ga daten met een man. Mijn focus moet nu op mijn herstel zijn en niet op het vinden van wederom een verkeerde man.

Gisteren heb ik een nieuw iets gevonden om beter te slapen. Het heet ASMR. Het hielp gisteren wel om te ontspannen.

ASMR is de afkorting voor Autonomous Sensory Meridian Response. ASMR is te beschrijven als een tintelend gevoel dat bij je hoofd begint en langs je ruggenmerg door je hele lichaam verspreid wordt. Het gevoel wordt als rustgevend ervaren en is te vergelijken met kippenvel, maar dan in je hoofd. Het tintelend gevoel in je hoofd wordt veroorzaakt door audiovisuele prikkels. Audiovisuele prikkels zijn prikkels die je binnen krijgt door zowel iets te zien als te horen.

Mocht jij, net als ik, behoefte hebben aan wat meer ontspanning, dan is dit wellicht iets interessants om op te zoeken op YouTube. Dit ga ik zo ook doen en daarna ga ik hopelijk heerlijk slapen. Fingers crossed dat morgen een betere dag wordt.

Welterusten.

Rating: 5.0. From 1 vote.
Please wait...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *