Dag 5. Migraine

Vanochtend zat zoonlief huilend tegenover mij aan de keukentafel. Hij mist zijn tante en is uitgeput van de nachten slecht slapen. Ook heeft hij hoofdpijn. Hij wilt het liefst thuisblijven. Vorig jaar heeft hij echter te veel dagen gemist en ik wil niet dat dit jaar weer gebeurt. Mijn moederhart schreeuwt: “Laat dat kind toch lekker thuis”! Terwijl mijn moederlijke verstand weet dat het beter voor hem is als hij het toch eventjes probeert. We spreken af dat hij kijkt hoe het de eerste vier uur gaat. Als het dan nog niet beter gaat, dan mag hij naar huis. Hij mag dan niet op de PlayStation en moet een half uur eerder naar bed. Na het vierde uur belt school uiteraard om te vragen of Damian naar huis mag, omdat hij ziek is. Ik geef akkoord en ik hoop ongelooflijk dat het morgen beter gaat.

Vanochtend heb ik bloed laten prikken. Daarna heb ik gewerkt. Vandaag voelde werken als het lopen van een marathon. Mijn concentratie was behoorlijk slecht en mijn motivatie was ongelooflijk laag. Gelukkig is het nu eventjes niet zo druk, waardoor ik wel al mijn werkzaamheden heb kunnen afronden. Na het werk heb ik nog een krantenwijk met Damian gelopen. Inmiddels ben ik ongelooflijk moe. Het is geen kattenpis, na een volle werkdag ook nog eens twee en een half uur met folders lopen. Het voordeel is wel dat ik inmiddels zo moe ben dat ik nergens over kan nadenken. Mijn hoofd is zo vermoeid dat alle stresspunten eventjes helemaal naar de achtergrond zijn getreden.

Mijn lichaam is toe aan ontspanning. Gelukkig ga ik morgen na het werk wel iets leuks doen. Morgen gooi ik pizza’s in de oven en ga ik daarna met een collega onze honden uitlaten bij een grote vijver hier in de omgeving. Heerlijk! Eventjes geen folders, maar gewoon verstand op nul en genieten van onze draakjes.

No votes yet.
Please wait...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *