Dag 22. De eerste drie weken bloggen

Vandaag hoorde ik Damian tegen een vriend via de PlayStation zeggen dat hij een vriendin heeft. Het is de eerste keer dat hij een vriendinnetje heeft. Oh God, wat vliegt de tijd. Hij neemt het gelukkig allemaal (nog) niet heel erg serieus. Stiekem vind ik hem nog veel te jong voor het date-leven. Ik laat hem er overigens maar gewoon vrij in. Als hij over een maandje nog samen is met dat meisje, dan is het tijd om kennis te maken met dat meisje via een etentje bij Mac Donalds. 😉

Inmiddels blog ik alweer drie weken. Ik heb veel plannen in mijn hoofd voor de aankomende maanden. Nu schrijf ik voornamelijk over wat ik iedere dag meemaak en hoe ik me voel. In de toekomst wil ik graag wat meer vaste rubrieken. Maar alles op zijn tijd. Het is voor nu vooral belangrijk dat het psychisch een stukje beter met me gaat en daar helpt deze blog me bij. Het maakt me niet uit wie het wel of niet leest. Het is mijn uitlaatklep, mijn manier van herstel. Aangezien het nog steeds met heel hard omvallen en langzaam opstaan gaat, is de focus op mijn herstel nu eventjes het belangrijkst.

Vandaag heb ik niet veel bijzonders gedaan. Ik voel me inmiddels een stukje beter. Ik heb het gevoel nog niet echt op mijn best te zijn op mijn werk op dit moment en het is helaas nog niet zo dat ik heel vrolijk in het leven sta. Ik geniet eventjes niet echt van de dingen die ik doe, maar heey, ik doe het in ieder geval wel. Stap voor stap zal het vast beter worden. Daar ga ik hard voor knokken.

Vandaag hebben wij, mijn collega’s en ik, overigens wel afscheid genomen van een onwijs lieve collega. Zij start aanstaande maandag aan een nieuwe uitdaging. Ik ga haar onwijs missen, want zij is een lieve meid met de hart op de juiste plek en een affiniteit met de doelgroep van ons bedrijf. Anderzijds ben ik blij dat zij een plaatsje heeft gevonden waar zij meer op haar plek is. Hopelijk gaan we elkaar nog wel regelmatig zien. Ik beschouw haar meer als een vriendin dan een collega.

Morgen start de dag zonder wekkers. Heerlijk! Ik ga sowieso naar de kapper en eventjes naar de stad. De rest is afhankelijk van hoe laat ik mijn bedje uit kom gerold.

Fijn weekend!

Liefde,
Charissa
charissa@dewereldvancharissa.nl

No votes yet.
Please wait...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *