Chinees en drankjes

Vandaag was ik niet zo moe als voorgaande dagen, maar de motivatie op mijn werk ontbrak nog best wel een beetje. Het gaat gelukkig wel iedere dag een beetje beter, dus ik hoop dat ik morgen met keiveel motivatie aan mijn dag kan beginnen. Het helpt in ieder geval mee dat het morgen weer een heerlijk frisse dag wordt.

Na het werk ben ik bij een oud-collega een hapje gaan eten. We hebben heerlijk Chinees gegeten. Goh, wat was dat lang geleden! Daarna zijn we een drankje gaan doen bij een tentje aan het water, samen met nog een oud-collega. Altijd als ik met hen samen ben, dan vraag ik me af waarom ik vorig jaar de keuze maakte om het bedrijf waarbij ik samen met hen werkte te verlaten. Achteraf gezien was deze plek helemaal niet verkeerd, al is het achteraf altijd makkelijker praten. Je kunt wel spijt hebben van bepaalde keuzes die je in het leven maakt, maar uiteindelijk voelde het toen als de juiste keuze. Het is denk ik belangrijk dat ik dankbaar ben voor het leven wat ik nu heb, alles wat ik het afgelopen jaar heb geleerd. Hoe moeilijk het soms ook was.

Vandaag hebben mijn zoon en ik gehoord dat hij zijn eerste baantje heeft, namelijk een krantenwijk. Hartstikke leuk natuurlijk. Wij gaan de krantenwijk samen lopen, dat is een stuk leuker voor hem en bovendien kan Miesje dan lekker mee en is het een echt gezinsuitje. Ik vind het belangrijk dat Damian leert om te werken voor zijn centjes, dat is iets wat ik nooit heb geleerd toen ik jonger was.

De depressie lijkt helaas wel steeds vaker een beetje op de voorgrond te treden. Het leven voelt nu bijvoorbeeld best zwaar. Ik merk dat ik een hogere mate van stress voel dan wat eigenlijk gezond voor me is. Het is dan ook maar goed dat ik morgen een rustdag inlas en even geen sociale activiteiten heb ingepland. Morgen ga ik gewoon weer eventjes de dagelijkse shit doen. Eventjes pas op de plaats. Nu ga ik slapen. Hopelijk lukt het me beter om in slaap te vallen dan gisteren.

Welterusten.

Terug uit Turkije

Wat is het hot in het kot. Het is zelfs op dit tijdstip duidelijk voelbaar dat het flink warm is geweest, en als ik de weermannen moet geloven, dan blijft de temperatuur de aankomende twee dagen de dertig aantikken. Veel te warm voor een Hollander.

Na mijn werk heb ik een paar stukjes Meloen gegeten (hebben jullie met deze hitte ook zo weinig trek?) en ben ik daarna naar mijn zoon gereden. Hij is gisteren heelhuids terug in Nederland geland. Het was de eerste keer dat hij heeft gevlogen. Daar heeft hij onwijs van genoten. De vakantie in Turkije bestond vooral uit veel uitjes en lekker relaxen aan het zwembad. Precies wat Damian nodig had na zo’n bewogen schooljaar. De aankomende vier weken zullen vooral in het teken staan van uitrusten, gecombineerd met leuke dingen doen als ik vrij ben. Ik kijk er stiekem erg naar uit om gewoon weer samen met hem te zijn. Ik mis hem onwijs.

Zojuist heb ik een lange wandeling in de buurt gemaakt met Miesje. Ik liep in een kort broekje en een hemd en had het nog steeds alles behalve koud. Hopelijk lukt het me om vannacht te slapen. Ik ben wel verschrikkelijk moe, dus dat zal vast meehelpen. Voordat ik ga slapen ga ik, zoals gewoonlijk, eerst mediteren. Dat mediteren moet echt zo’n vast ritueel in mijn dagplanning worden dat ik het voor altijd vol ga houden. Ik wens jullie een fijne nachtrust toe én tot morgen.

Welterusten.

Latertje

Het is vandaag behoorlijk laat geworden voor een zondag. Het was ook een onwijs drukke zondag, maar wel een heel gezellige.

De dag begon met een bezoek aan mijn zoon. Hij is nu bij zijn vader en vertrekt om 05.00 uur naar Turkije. Ik vind het onwijs spannend, maar gun hem natuurlijk wel een fantastische vakantie. Ik was dan ook daar op visite om hem een mooie vakantie toe te wensen. Het is soms belangrijk om je eigen angsten eventjes niet te laten zien. Stiekem ben ik echter heel blij als het volgende week maandag is en ik hem weer een knuffel kan geven.

In de avond ben ik met opa op bezoek geweest bij oma in het ziekenhuis. Oma had echter totaal geen energie voor het bezoek, dus we zijn maar heel kort gebleven. Het lijkt er op dat opa er ook helemaal doorheen zit. Het is natuurlijk ook niet niets, je dochter en je vrouw allebei in zorgwekkende toestand opgenomen in het ziekenhuis. Ik vind het onwijs knap van hem dat hij zich überhaupt staande houdt. Ik zou het hem niet nadoen.

Later op de avond ben ik op visite geweest bij een vriendin, samen met een vriend van me. Hier heb ik rosébiertjes gedronken en hebben we gepraat over van alles en nog wat. Het geeft me altijd good vibes als ik met deze mensen ben, inmiddels ben ik al jaren bevriend met hen en zijn zij een belangrijk onderdeel van mijn leven geworden. Ik kan lekker gek met hen doen, maar tegelijkertijd kan ik ook altijd bij hen terecht met alles wat me dwars zit. Het is een zegen om zulke vrienden in je leven te hebben.

Morgen moet ik helaas een volle dag werken. In de avond wil ik eventjes naar het strand, waarschijnlijk met een vriend van me. Heerlijk even tot rust komen van de eerste werkdag en tegelijkertijd een kleurtje kweken. Ook niet onbelangrijk. 🙂 Zometeen doe ik nog een heel korte meditatie, gezien het tijdstip, en daarna ga ik lekker dromen.

Welterusten.