The end?

Vannacht heb ik ongelooflijk slecht geslapen, dus ik ben compleet afgepeigerd. Op een schaal van 1 tot 10 is mijn vermoeidheid op dit moment een twintig. Normaal lees ik mijn blogs altijd nog enigszins na, maar vandaag sla ik dat gedeelte gewoon lekker over. Mijn excuses voor de mogelijke taalfouten.

Ik was niet heel productief op mijn werk door de vermoeidheid. Het was moeilijk om geconcentreerd te blijven. Dat is precies waarom ik maandagen extra haat. Ik slaap standaard slecht op zondagen, wat deze dag alleen maar nog zwaarder maakt.

Na mijn werk moest ik haasten, zodat ik op tijd bij mijn vader zou zijn. Gelukkig is dat gelukt. Wij hebben in Rotterdam snel een hapje gedaan bij de KFC. Ik vertik het om daar kip te eten, dus mijn avondeten bestond uit een kleine salade. Ik heb door de warmte toch niet echt veel honger. Daarna was het tijd voor de 4D film. Mijn eerste ervaring met deze nieuwe manier van film kijken.

Wij zijn dus naar “Mission Impossible: Fall out” gegaan. Ik ben niet een gigantische fan van de Mission Impossible films, maar eerlijk is eerlijk, het was geen straf om naar te kijken. De film in 4D kijken was op zich best vermakelijk, maar je merkt dat 4D nog in de opstartfase is. Het maakte de film ook niet meteen veel interessanter om te kijken. Het was leuk voor een keertje, maar ik hoef niet perse opeens iedere film op deze manier te zien. Ik zou het wel iedereen aanraden om een keer 4D te proberen, gewoon voor de lol.

Ook vandaag heb ik weer een foto op Instagram geplaatst. Deze keer van mensen en honden waar ik diep gelukkig van wordt.

Iedereen is vrij om mij te volgen via Instagram. Mijn gebruikersnaam is cissle.

Vandaag houd ik het een beetje kort. Mijn oogjes vallen bijna dicht en het is wel de bedoeling dat ik morgen iets fitter ben. Morgen ga ik in de avond langs bij oma. Zij ligt op dit moment in het revalidatiecentrum. Ik kijk er naar uit om haar weer te zien. Het is voor mijn gevoel al zo lang geleden. Nu ga ik meteen slapen, ben echt te moe om nog te mediteren.

Welterusten.

What’s wrong with you?

Het weekend is weer bijna voorbij, dames en heren. Vanaf morgen heb ik gewoon weer een 40-urige werkweek voor sowieso de aankomende maand. Enerzijds jammer omdat ik stiekem toch nog best iets meer rust kan gebruiken. Anderzijds werkt de afleiding van mijn baan ook wel mee aan mijn herstel. De afgelopen dagen ben ik me wel meer gaan beseffen wat er anders moet in mijn leven om gelukkiger te worden. Ook niet heel onbelangrijk.

Vanmiddag zijn Damian en ik op bezoek geweest bij mijn oma (de moeder van mijn vader). Mijn oma wilde graag een foto samen met Damian. Hij is namelijk haar enige “echte” achterkleinkind en zij heeft nog geen foto samen met hem. Zoals ik gisteren al schreef heb ik, en dus Damian ook, jarenlang geen contact gehad met mijn familie van mijn vader’s kant. Uiteindelijk zijn er foto’s gemaakt van oma samen met zowel Damian als mij.

Excuse my way too happy face. 😀

In de avond hebben Damian en ik bij mijn vader gegeten. Wij hebben voor het eerst in ons leven krab gegeten. Jeetje, dat is echt lekker! Verder hebben wij kunnen genieten van de Vietnamese keuken. Dat is een groot voordeel van een vader die met een Vietnamese vrouw is getrouwd. Als wij daar eten, dan is het gegarandeerd lekker.

Vandaag was het wederom Instagram-dag. Deze keer is het een foto van een overheerlijke cocktail die ik in Scheveningen gedronken heb. Het betreft een strawberry daiquiri cocktail. Wow, wat smaakte deze cocktail goed! Zeker voor herhaling vatbaar. Volgens mij heb ik deze foto trouwens ook al eerder op deze blog gedeeld.

Als je me wilt volgen via Instagram, dan kan dat natuurlijk altijd. Mijn gebruikersnaam is cissle.

Morgen ga ik dus weer werken, na vier dagen weekend te hebben gehad. In de avond ga ik, samen met mijn vader en zijn vrouw, naar de film Mission Impossible in 4D. Ik ben nog niet eerder naar een 4D film geweest, dus ben reuze benieuwd. Uiteraard horen jullie morgen van mij hoe ik dat ervaren heb. Nu ga ik nog eventjes mediteren en dan slapen.

Welterusten.

Stop it right now, woman!

Vandaag had ik op zich best een goede dag. Gelukkig ben ik niet blijven hangen in het depressieve gevoel. Het is zo onvoorspelbaar. Soms duurt een depressieve episode maanden of weken, soms duurt het maar een dag. Het belangrijkste is om het me niet te laten leiden. Om gewoon, al is het met moeite en de grootste tegenzin, mijn ding te blijven doen. Voor nu lijkt dat het beste remedie.

Overdag was ik best productief. Ik heb de zolder opgeruimd en heb de woonkamer schoongemaakt. Poetsen is voor mij echt een activiteit wat ik doe als ik niks te doen heb. Leuke dingen doen en genieten van het leven staat altijd boven poetsen. Toch voelt het goed om grote taken afgerond te hebben. Het is me de afgelopen dagen gelukt om de kledingkasten te ordenen én om de zolder opgeruimd te krijgen. Yay, goed bezig! Het volgende huishoudelijke taakje is het poetsen van de badkamer. Ben benieuwd wanneer ik daar daadwerkelijk aan toe kom.

In de avond heb ik aan het water gezeten met vrienden. Er waren hapjes en wijn om te drinken, dus dan is zo’n avond eigenlijk al geslaagd. We hebben lekker gekletst, voornamelijk over relaties/dates in het verleden. Wij, een viertal, hebben hilarische dingen meegemaakt op relatiegebied dus we hebben flink kunnen lachen. Eigenlijk wordt er altijd veel gelachen als we met z’n vieren zijn. De vraag rijst natuurlijk waarom we eigenlijk nog single zijn. Het kan namelijk stiekem ook nooit normaal gaan op relatiegebied bij ons. Wij ontmoeten altijd net de verkeerde. Ik ben een ster in het vallen voor foute mannen, wellicht vanuit een gigantische angst om me te binden en het gevoel liefde niet waard te zijn. Het is gewoon makkelijker om te daten met iemand die geen eisen stelt, omdat hij niet de intentie heeft om bij me te blijven. Aan de andere kant is het niet goed voor mijn zelfwaardering om steeds omringt te zijn door mannen die mijn zelfvertrouwen omlaag halen. Laatste tijd overweeg ik steeds vaker om maar gewoon niet meer te daten, om de hoop op een duurzame relatie eventjes te parkeren. De teleurstelling in mannen kost me steeds simpelweg te veel energie.

Gisteren heb ik geen foto op Instagram geplaatst, maar vandaag was het weer eens zo ver. Het is deze keer een selfie geworden, lekker ongegeneerd bewerkt via Snapchat.

Het staat jullie nog steeds vrij om mij ook via Instagram te volgen. Mijn gebruikersnaam is cissle.

Morgen wordt een familiedagje. Eerst ga ik, samen met Damian, langs bij oma en in de avond blijven wij bij mijn vader eten. Mijn vader en ik hebben jarenlang geen contact gehad en hij heeft Damian nog maar twee keer eerder gezien. Het is vreemd om weer een band met mijn vader op te bouwen. Enerzijds merk ik vaak gelijkenissen op, anderzijds heb ik nog niet het gevoel dat hij mijn vader is. Hij is voor mij nog steeds een relatief onbekende, maar wel eentje waar ik toch ook al wel om geef. Het is soms verwarrend en het vreet best veel energie. Het is dubbel zo zwaar, omdat ook zijn gebreken in mijn jeugd terug zullen komen tijdens mijn therapie. Inmiddels heb ik hem volledig vergeven en snap ik ook steeds beter waar zijn gedrag vandaan kwam. Het is alleen moeilijk om straks geconfronteerd te worden met het feit dat mijn gebreken deels zijn ontstaan door alles wat mijn ouders mij niet hebben kunnen bieden toen ik nog een kind was.

Zometeen ga ik toch nog maar eventjes mediteren en dan weer lekker slapen.

Welterusten.

Addiction

Vandaag was mijn eerste vrije dag. Ik stond niet heel erg goed op. Mijn auntie was veel te moe om af te spreken, dus wilde ons afspraak graag verzetten naar morgen. Ik snap het. Ergens vind ik het ook moeilijk. Ik vind het moeilijk om geen contact met haar te kunnen krijgen. Natuurlijk respecteer ik haar wensen, maar ik vind het een verschrikking dat ik haar zo weinig zie. Het maakte me dan ook onrustig dat de afspraak niet doorging. Of misschien is het ook wel het besef dat morgen mijn behandeling dan echt begint. Of misschien is het wel dat ik juist vandaag bewust thuis ben gebleven. Ik weet niet wat me onrustig maakte, maar ik weet wel dat ik me eventjes helemaal niet goed voelde.

Soms heb ik het idee dat mijn depressie nooit echt overgaat. Zolang ik bezig ben, dan is er niets aan de hand. Ik trek het ene masker na het andere aan en geloof dan zelf ook dat alles goed gaat. Maar in ruststand komt dat onrustige, chaotische, beangstigende en depressieve gevoel weer in dezelfde mate terug, alsof het de afgelopen weken niet echt beter met me ging. Alsof ik de afgelopen weken geen plezier heb gekend. Het is er gewoon weer, alsof het nooit is weggeweest. Het is op zo’n moment puur strijden. Het liefst zou ik hele dagen in mijn bed gaan liggen, maar iedereen weet dat je daar ook niet bepaald gelukkiger van wordt. Het was snikheet, maar toch is het me gelukt om de kasten van mijn zoon en mij op te ruimen. Mijn slaapkamer is nog steeds een grote pleuriszooi, maar het voelt goed om al mijn kleding geordend te hebben. Vandaag voelde gelukkig alsnog als een productieve dag.

Vandaag ben ik ook voor het eerst boodschappen gaan doen bij de Lidl. Ik heb voor de rest van deze week aan boodschappen maar € 16,54 besteed. Petje af! Nu zag ik alleen net nog wel dat ik een potje Chicken Tonight (of iets in die richting) en wc papier moet halen. Dat koop ik denk ik wel bij de megadure Plus. Anders moet ik twee winkels afstruinen en laat ik nou net een onwijze hekel aan boodschappen doen hebben. Zondag ga ik boodschappen doen voor de week daarna, ben benieuwd hoeveel geld ik dan kwijt ben.

In de avond heb ik een film gekeken: The girl on the train. Aangezien ik het boek ook gelezen heb, was de film voorspelbaar. Ik vond het echter wel leuk om te kijken. Naar mijn mening is het boek goed in beeld gebracht, zeker een aanrader om te kijken. De film staat nu op Netflix.

Godnonde, ook vandaag was het weer zo ver hoor. Een kiekje geplaatst op Instagram. Het begint haast dagelijkse kost te worden. Hoezo verslaafd?

De foto van vandaag is er eentje samen met mijn zoon, genomen is het hotel waar wij hebben overnacht toen we naar Euro Disney gingen. Namelijk het New York hotel. Het geluk straalde er van af, zoals jullie kunnen zien. Als je me via Instagram wilt volgen, dan kun je mij natuurlijk toevoegen. Mijn gebruikersnaam is: cissle.

Morgen ga ik dus naar mijn tante. Ook heb ik het intakegesprek bij de psycholoog staan. Ik besef me dat ik niet eerder echt heb verteld waarom ik daar een afspraak heb staan. Aangezien deze blog, zeker nu de behandeling start, in het teken van mijn depressie en het herstel daarvan staat is het sowieso wel handig om een klein beetje achtergrond informatie te geven.

Vanaf dat ik elf jaar jong was ben ik bekend met depressies. Toen ik 21 jaar was ben ik zes weken opgenomen geweest bij de PAAZ-afdeling van het plaatselijke ziekenhuis. Daarna ben ik ook zes maanden klinisch behandeld bij Novadic-Kentron voor een verslaving aan harddrugs en alcohol. De jaren daarna is het me gelukt om een redelijk stabiel leven te leiden. Echter blijft depressie een terugkerend iets in mijn geval. Al ver voordat mijn moeder overleed was ik er een ster in om onredelijke eisen aan mezelf te stellen, waardoor ik regelmatig teleurgesteld ben in mezelf. In mijn hoofd ben ik nooit goed genoeg en faal ik in alles wat ik doe. Ik richt me op alles wat ik niet kan en vergroot dat helemaal uit. Mijn emmertje loopt eigenlijk al jaren structureel over, maar de honderden maskers die ik draag voelen zo echt aan dat ik er niet veel last van heb. Totdat iets je dus helemaal kapot maakt. Totdat je echt niet meer verder kunt. Het afgelopen jaar was slopend. Damian raakte depressief en bleek dyslexie te hebben. Mijn buurman die het nodig vond mij onzedelijk te benaderen en in te breken. Mijn tante die ernstig ziek is. Het werd me letterlijk eventjes te veel, alsof er kortsluiting in mijn hersenen is ontstaan. Op een zaterdag keek ik alleen nog maar voor me uit en zag ik werkelijk alle manieren om een eind aan je leven te maken aan me voorbij flitsen. Het was tijd om echt iets aan mijn depressie te doen. De oorsprong van mijn depressies zijn onverwerkte trauma’s, dus ik hoop dat de therapie gericht zal zijn op traumaverwerking. Het zal zwaar zijn, heel zwaar. Normaal ren ik weg voor moeilijke emoties, nu hoop ik als een rots te kunnen blijven staan.

Na het gesprek met de psycholoog ga ik naar de stad. Later die dag heb ik, als het goed is, een date. De jongen in kwestie is iemand die ik echt heel leuk vind, waardoor ik me ook heel kwetsbaar voel. Eerder ging het mis, omdat ik hem totaal niet vertrouwde en onwijs overdreven reageerde toen een afspraak niet doorging. Deze keer wil ik er meer open in staan, maar daarbij houd ik er deze keer ook rekening mee dat hij meer lak aan afspraken heeft dan ik. Hij is niet de perfecte man, zoals ik hem eerder zag. Maar goed, niemand kan aan dat beeld voldoen.

Het wordt morgen dus een hectische dag. Ik ga voorlopig even niet meer mediteren, het lijkt de onrust nu alleen maar te verergeren. Gisteren heb ik uit pure frustratie de geleide meditatie uitgezet. Het is al redelijk laat, dus ik ga zo weer fijn naar dromenland. Ik wens jullie een fijne nachtrust toe.

Welterusten.

Not again, right?

Hiephoi, ik ben blij want ik heb (lang) weekend. Heerlijk de aankomende vier dagen lekker vrij! Er staan niet heel veel spannende dingen op de planning, gewoon lekker rustig aan doen en genieten van het alledaagse leven.

Vandaag heb ik best hard gewerkt. Het is me gelukt om mijn taken voor de hele week af te werken én om twee collega’s van mij te helpen. Deze werkweek is dan ook met een positief gevoel afgesloten. Die hebben we in the pocket! In de avond heb ik niet heel veel spectaculairs meer gedaan. Na alle huishoudelijke shit heb ik, samen met Damian, American Horror Story gekeken. Dat is wel een leuke serie trouwens!

Eigenlijk zien mijn avonden er, normaal gesproken, allemaal hetzelfde uit. Ik houd van structuur in mijn leven en dat is meestal goed te merken. Dat geldt al helemaal als mijn budget voor de rest van de maand om te janken is, wat nu keihard het geval is.

Vandaag is een nieuwe maand begonnen en het lijkt me dan ook leuk om een doel op te stellen voor deze maand. Het moet een doel zijn wat past bij mijn leven op dit moment. Laat mijn budgettekort nou net iets zijn waar ik niet heel erg gelukkig van word. De laatste maanden doe ik dagelijks boodschappen in een veel te dure winkel. Hierdoor zijn mijn boodschappen een gigantische uitgavenpost. Het doel van deze maand is dan ook om met een budget van maximaal €50,- per week wekelijks boodschappen te doen in plaats van dagelijks. Iedere week zal ik kort op maandag evalueren hoe het wekelijks boodschappen doen is gegaan. Zijn jullie net zo benieuwd als ik? Morgen ga ik alvast boodschappen doen voor de rest van deze week. De wekelijkse boodschappen zullen gedaan worden bij de plaatselijke Lidl. Als ik verse groenten nodig heb, dan zullen deze gekocht worden bij de Aldi vlak bij mij mijn werk.

Vandaag was het wéér zo ver. Wéér heb ik een foto op Instagram geplaatst. Deze keer is het een foto van mijzelf met Miesje.

Miesje is vandaag namelijk tien maandjes jong geworden. Iedere maand maak ik op de eerste dag van een nieuwe maand een foto van haar, zodat ik kan bijhouden hoe erg ze veranderd is. Ik doe dit totdat Miesje één jaar jong is. Uiteraard blijf ik haar daarna nog lang stalken met mijn fotocamera, zo makkelijk komt ze daar niet van af. Bovenstaande foto is gemaakt door mijn zoon. Iedere dag, als ik thuiskom van mijn werk, krijg ik een onwijs leuke thuiskomt waarbij Miesje me knuffelt en kusjes geeft alsof ze me jaren niet heeft gezien. Dat is altijd een goede start van mijn avonden. Als jullie meer foto’s van mij en mijn prachtige Miesje willen zien, dan kan dat door mij te volgen via Instagram. Mijn gebruikersnaam is cissle. Hopelijk zie ik jullie daar.

Morgenochtend ga ik even langs op visite bij mijn auntie. De rest van de dag staat er niet veel bijzonders op de planning. Zometeen ga ik eindelijk weer mediteren en dan lekker slapen. Ik wens jullie een fijne nachtrust toe en tot morgen.

Welterusten.

Another Instagram-dag

Vandaag heb ik niet heel veel uitgespookt. De vermoeidheid door het wilde weekend is nog niet geheel overwonnen. Mijn energielevel is nog steeds lager dan gemiddeld. Dat is het nadeel van een dertig-plusser zijn, het is niet meer zo makkelijk om slaap “in te halen”. Vanochtend sliep ik zo door mijn wekker heen dat de benedenbuurvrouw klagend aan mijn voordeur stond, oeps!

Mijn dag bestond uit een best drukke werkdag, waarbij ik wederom niet al mijn werk af heb gekregen. Morgen is mijn laatste dag voordat mijn weekend begint, dus hopelijk lukt het me morgen wel om deze week af te ronden. In de avond heb ik gepoetst, met de hond gelopen, een douche gepakt en heeft mijn lieve zoon voor ons gekookt. Wat een schat van een kind heb ik ook. Iedere dinsdag kookt hij voor ons. Het was een rustige avond. Er zullen de aankomende weken wel meer rustige dagen zijn, want Euro Disney heeft me behoorlijk arm gemaakt. Ik moet dus (nu al) onwijs op mijn budget gaan letten. Het is soms niet makkelijk als alleenstaande moeder.

De avond heb ik afgesloten met het bekijken van de laatste aflevering van Luke Cage. Zoals ik eerder al aan heb gegeven, vind ik het tweede seizoen veel minder leuk dan het eerste seizoen. Eerlijk gezegd verveelde dit seizoen mij een beetje. Ik kon er niet echt mijn focus bij houden. Het is, vanwege mijn ADHD, al best lastig om de focus op een serie te behouden. Maar als ik een serie echt niet leuk vind, dan word ik steeds afgeleid. Vooral door mijn telefoon. Ik zou Luke Cage dan ook niet aanraden om te kijken, er zijn veel leukere series te vinden op Netflix.

Het lijkt er op dat ik deze week ook weer veel te overactief ben op Instagram. Ik vind Instagram dan ook wel het allerleukste social media platform. Het is voor mij onduidelijk waarom. Het is niet zo dat ik echt actief op zoek ben naar andere accounts om te volgen. Ik vind het vooral leuk om onbeschaamd veel foto’s met mijn volgers te delen. Foto’s zijn heel belangrijk voor mij. Het is voor mij meer dan een foto alleen. Het bekijken van een foto kan me oprecht heel gelukkig en aan het lachen maken.

Vandaag heb ik weer een foto van mijn weekend in Euro Disney gepost. Deze keer een foto van mijn zoon en mij in het studios park. Ik vind deze foto één van de leukste foto’s die er dit weekend van ons gemaakt is.

Wil je meer foto’s zien die ik geplaatst heb? Dat kan door mij te volgen via de gebruikersnaam: cissle.

Morgen zal mijn dag vooral bestaan uit werken, gelukkig wel de laatste werkdag van deze week. In de avond ga ik nog eventjes aan de poets en doe ik het voor de rest rustig aan. Het wordt weer, hoe verrassend (uhum), een te warme dag om heel actief te zijn. Nu ga ik zo weer slapen. De laatste dagen gaat mediteren niet zo heel goed en eerlijk gezegd ben ik nu ook echt veel te moe. Hopelijk kan ik het vanaf morgen weer goed oppakken. Ik wens jullie in ieder geval een fijne nachtrust toe.

Welterusten.

Instagram-dag

Drie dagen geen blog online geplaatst. Foei! De main reason hiervoor is dat ik onwijs moe was en/of te veel aan het genieten was van het offline leven. Ik had jullie eerder beloofd dat ik alles zou vertellen over de verrassing van mijn broertje en dat ga ik nu zeker ook doen. Laten we bij het begin beginnen…

Aangezien de verrassing een weekend weg betekende, heb ik een oppas voor Mies gezocht. Een van mijn beste vriendinnen was zo lief om Miesje bij haar thuis te laten logeren. Oh my.. dat was vanaf het begin al een drama. Miesje veranderde in terror Jaap vanaf het moment dat ik wilde vertrekken van haar logeeradres. Het vertrek begon al met een ordinaire vechtpartij met de man des huizes, Tyson, een Amerikaanse Stafford. Hij vond het een goed idee om in haar bench te gaan zitten. Dat liet Miesje niet over haar kant gaan. Tsjah, een vrouw hè.. ze kan een beetje overgevoelig zijn. Mies vloog Tyson per direct aan en toen wij de kinders uit elkaar haalden, was het toch echt Mies die Tyson nog steeds wilde aanvliegen. Die nacht heb ik Mies weer terug mee naar huis genomen, waar ze gewoon rustig ging slapen. Ik heb deze nacht in het geheel niet geslapen.

De volgende dag ging Mies naar haar logeeradres. De knokploeg stond weer klaar, want Tyson en Mies hebben nog regelmatig flink met elkaar gevochten. De eerste nacht heeft Mies alles bij elkaar geblaft. Ik geloof dat het hele dorp mee genoten heeft van haar kabaal. De volgende dag is er een meneer langsgekomen die veel over haar ras weet, die heeft haar weten te kalmeren. Ik had verwacht dat Miesje weer thuis zou zijn als mijn zoon en ik thuis kwamen van ons weekendje weg. Maar helaas… geen Miesje. De oppas was, logisch ook na zo’n wilde nacht, in slaap gevallen. Mies heeft toen prinsheerlijk geslapen. De volgende ochtend, vandaag, ben ik om 5 uur opgestaan om Mies weer op te halen. Wat was ik blij om haar weer te zien! In de toekomst ga ik niet meer zonder haar weg. M’n puberdochter vond het een verschrikking om zonder ons te zijn, weer een les geleerd.

Maar waar was ik dan?

Wij waren in Euro fucking Disney! Het was echt zo ongelooflijk leuk. Vrijdag op zaterdagnacht heb ik alleen maar in de auto kunnen slapen, dus zaterdag was niet alleen heel leuk maar ook nog eens uitputtend. Wij sliepen in het New York hotel, wat echt een aanrader is. Ik heb er alleen niet heel erg van kunnen genieten, omdat ik serieus na één minuut in slaap viel toen ik in het overheerlijke bed lag. De dagen in de parken waren heerlijk. Het was gezellig druk, maar we hoefden nergens echt heel lang te wachten. De maximale duur van de wachtrijen was 55 minuten, dat valt echt onwijs mee. We zijn dan ook in onwijs veel attracties geweest. Ik vind de Tower of Terror en Ratatouille de leukste attracties van het park, allebei bevinden deze attracties zich in het Studios park. Ik ben sowieso meer fan van dit park dan van het Disney park zelf. Disney blijft voor mij het ultieme pretpark. Het geeft me altijd zo’n gelukkig gevoel als ik daar ben. Alsof de tijd eventjes gewoon stilstaat.

Natuurlijk werd er ook een kiekje van mijn dagen bij Euro Disney op Instagram geplaatst. Uiteraard betreft het een foto met het welbekende kasteel.

Op deze foto sta ik met mijn broer(tje) en mijn lieve zoon. De Mini Mouse oortjes heb ik uiteraard in Disney zelf gekocht, dat maakte het Disney gevoel helemaal af. Als je me wilt volgen via Instagram, dan kan dat. Mijn gebruikersnaam is cissle. Zie ik jullie daar?

Vannacht was ik pas om 1 uur thuis na een rit van 6 uur(!). Vanochtend stond ik al vroeg op en ik heb niet meer kunnen slapen, omdat deze slimmerik gewoon nog moest werken. Het was best druk op mijn werk. Ik ben namelijk donderdag en vrijdag vrij, waardoor ik het mezelf enigszins verplicht om in drie dagen het werk voor vijf dagen te doen. Ik wil niet dat mijn collega’s mij moeten overnemen. Het probleem was dat mijn energielevel serieus op 0 stond vandaag. Vanavond had ik dan ook een heuse “ik doe echt letterlijk helemaal niks nu” avond. We hebben frietjes gegeten en daarna heb ik een dutje gedaan. Voor de rest heb ik een beetje gehangen en de hond uitgelaten. Ik lig nu lekker in mijn bed en ga zo slapen. Hopelijk voel ik me dan morgen wel weer topfit.

Welterusten!

Not again, right?

Vanochtend werd ik een tikkeltje laat wakker. Niet gek, want ik sliep gisteren ook best laat. Ik hoefde dan ook niet lang te wachten tot mijn vriendinnetje me op kwam halen om, samen met een vriend, naar Scheveningen te gaan. Wat was het een heerlijk dagje. We hebben aan het strand gelegen, cocktails gedronken, sparib gegeten, en in winkeltjes gekeken. Een dagje Scheveningen voelt voor mij altijd aan alsof ik op vakantie ben. Ik vind het heerlijk.

De laatste week ben ik een beetje overactief op Instagram. Ja, het is weer zo ver. Een kiekje van mijn geweldige dag op Scheveningen kon natuurlijk niet ontbreken op mijn Instagram. Deze keer heb ik geen selfie geplaatst, maar een foto samen met één van mijn beste vriendinnetjes.

Het topje wat ik aan heb is wederom van H&M. De bikini, die overigens niet bepaald goed zichtbaar is, heb ik gekocht bij de Hunkemöller en is van de lijn van Doutzen Kroes. Het is een rode bikini. Ik houd gewoon echt te veel van rood. Als je me wilt volgen via Instagram, dan kan dat. Mijn gebruikersnaam is cissle. Het lijkt me leuk om jullie daar ook te zien.

Het weekend is helaas (bijna) voorbij. Morgen ga ik een dag werken. In de avond ga ik naar mijn lieve vriendinnetje om, samen met de honden, langs de dijk te lopen. Het kan niet anders of dat wordt weer een heerlijke avond. Aangezien ik behoorlijk moe ben van deze dag, ga ik zo nog een half uurtje mediteren en dan lekker slapen. Het zal niet lang duren voordat ik in dromenland ben volgens mij.

Welterusten.

Another Instagram-dag

Proud as fuck, want ik heb me weer niet verslapen. Je kunt maar ergens trots op zijn toch…

Vanochtend had ik eerst een gesprek met de POH-GGZ. Het komt er op neer dat het eigenlijk best goed met me gaat. Ik weet wat ik moet doen om te voorkomen dat ik weer afglijd naar een zware depressie. Mijn agenda is vrij volgepland, vooral met leuke dingen. Dit lijkt op een of ander manier toch ontspannend voor me te werken. Het lukt me inmiddels ook beter om negatieve gedachten om te zetten in positieve gedachten. Ook lijkt het me steeds beter te lukken om snel te signaleren wanneer mensen niet oké voor me zijn en lukt het me ook nog eens om deze mensen dan los te laten. Voor nu een schouderklopje voor mij.

Het was vandaag redelijk druk op mijn werk, daardoor ben ik de hele dag lekker bezig geweest. In de avond ben ik niet naar het strand gegaan, maar heb ik een wandeling gemaakt met Miesje en een collega én haar te schattige hondje. Miesje heeft heerlijk in het water gezwommen en heeft zich flink kunnen uitleven. Je zou denken dat ze nu dan ook flink moe is, maar daar is dan weer geen sprake van. Mijn Miesje heeft energie voor tien.

Gisteren verkondigde ik natuurlijk dat woensdag mijn vaste Instagram-dag is. Als je zo’n aankondiging doet, dan is het uiteraard tijd om het roer om te gooien. Vandaag dacht ik: “laat ik eens gek doen, ik plaats gewoon ook vandaag een foto”. Het is onderstaande foto geworden. Hier heb ik een t-shirt van alweer H&M aan. Wat zou mijn favoriete winkel toch zijn?

Het staat jullie uiteraard nog steeds vrij om mij te volgen. Mijn gebruikersnaam is: cissle.

Morgen is de laatste werkdag, daarna is het weekend. Yay! Na het werk ga ik morgen even de stad in om een korte broek en parfum te scoren. Ook ga ik even langs de Action voor beddengoed. Daarna ga ik als een gek poetsen, want later op de avond heb ik een date. Deze keer met een man die ik al heel wat maandjes ken en waar ik een heel goede klik mee heb. Als single verken ik de “markt” behoorlijk goed. Don’t judge me. De kans is groot dat er morgen geen blog geplaatst wordt. Het wordt namelijk altijd heel erg laat met deze man.

Overmorgen word ik vast veel te laat wakker en ga ik daarna even naar de coffeeshop in Goes om vervolgens met mijn dikke billen op het strand te belanden. Ik rook heel zelden weleens een jointje in het weekend. Het helpt me om mijn hoofd te legen.

Nu ga ik nog even kort mediteren en daarna lekker slapen, zodat ik morgen weer op tijd wakker word.

Welterusten.