Het zwarte monster

Het zwarte monster was vandaag luidruchtig aanwezig. Mijn rug deed ongelooflijk veel pijn vandaag en mijn hoofd knalde zowat uit elkaar. Ik ben de laatste tijd echt te hard gegaan. Het is een seintje van mijn lichaam dat het tijd is om weer eventjes te voelen. Dat voelen vind ik overigens maar niets.

Al dagen voelde ik natuurlijk dat het niet goed met me gaat. Wanneer mensen, met oprechte interesse, aan me vragen hoe het met mij gaat na alles wat ik de afgelopen tijd op mijn bordje heb gekregen, dan slik ik met moeite mijn tranen weg. Het verdriet om mijn tante doet pijn. Ik durf het niet toe te laten. Ik weet niet hoe verdriet zich bij anderen uit, maar bij mij verandert het al snel in het extreme. Ik voel me niet alleen “maar” verdrietig. Ik voel me lelijk, nutteloos, doelloos, wanhopig, onrustig en tegelijkertijd voel ik niets.

Vandaag had ik het laatste gesprek met de POH-GGZ. Daar hadden we het ook over het niet willen voelen van het verdriet. Heel mijn leven lang hoor ik hoe “sterk” ik ben en hoe “knap” dat is. Als je dat maar vaak genoeg hoort, dan hoor je indirect ook dat het “zwak” is om jouw daadwerkelijke emoties te tonen. Heel mijn leven lang ben ik getraind om deze emoties niet te laten zien. Het gebeurt zelden dat mijn masker af gaat en ik laat zien hoe ik me echt voel, al lukt me dat gelukkig wel steeds beter. Ik durf aan steeds meer mensen te laten zien dat ik soms echt pijn heb van alles wat er in mijn leven speelde of speelt. Bij de POH-GGZ heb ik dan ook eventjes gehuild. Het gesprek was uitputtend, maar tegelijkertijd ook een belangrijk keerpunt.

In de avond heb ik ook nog langere tijd gehuild, terwijl ik het liedje “Breng me naar het water” van Marco Borsato op repeat had gezet. Ik laat mijn depressie maar gewoon eventjes op me af komen. Ik probeer het maar gewoon eventjes te voelen. Misschien als ik er minder hard tegen vecht, dat het dan ook niet zo zwart wordt als dat het soms kan worden. Ik merk ook dat ik behoefte heb aan mannelijk gezelschap om me weer eventjes mooi en leuk te voelen, maar ik moet er voor zorgen dat ik juist nu even afstand houd van mannen. Nu mijn eigenwaarde zo laag is, kan het niet anders dan weer fout lopen als ik ga daten met een man. Mijn focus moet nu op mijn herstel zijn en niet op het vinden van wederom een verkeerde man.

Gisteren heb ik een nieuw iets gevonden om beter te slapen. Het heet ASMR. Het hielp gisteren wel om te ontspannen.

ASMR is de afkorting voor Autonomous Sensory Meridian Response. ASMR is te beschrijven als een tintelend gevoel dat bij je hoofd begint en langs je ruggenmerg door je hele lichaam verspreid wordt. Het gevoel wordt als rustgevend ervaren en is te vergelijken met kippenvel, maar dan in je hoofd. Het tintelend gevoel in je hoofd wordt veroorzaakt door audiovisuele prikkels. Audiovisuele prikkels zijn prikkels die je binnen krijgt door zowel iets te zien als te horen.

Mocht jij, net als ik, behoefte hebben aan wat meer ontspanning, dan is dit wellicht iets interessants om op te zoeken op YouTube. Dit ga ik zo ook doen en daarna ga ik hopelijk heerlijk slapen. Fingers crossed dat morgen een betere dag wordt.

Welterusten.

Revalidatiecentrum

Gisteren helemaal vergeten om te vertellen hoe het afgelopen week is gegaan met boodschappen doen. Laten we daar nu dus maar gauw mee starten. 😀

Boodschappenexperiment

Budget: € 28,57

Besteed: € 56,96

Oei, dat ging niet helemaal goed! Waar het precies mis is gegaan? Ik vermoed bij mijn drang naar lekkere dingen en de avond dat ik naar het water ben gegaan met vrienden. Toen heb ik namelijk nog wat cola en wijn gehaald, bij uiteraard de dure winkel “Plus Supermarkt”. Persoonlijk vind ik dat iets wat wel af en toe moet kunnen, maar het heeft mijn budget natuurlijk wel gigantisch overschreden. Hopelijk gaat het deze week beter. We shall see. Volgende week maandag volgt daar een kort verslag van.

Vandaag had ik weer niet echt een productieve dag op mijn werk. Wederom was oververmoeidheid de reden. Ik weet niet of het aan het extreem warme weer ligt of de warboel in mijn hoofd. Het is niet anders dan eventjes accepteren dat ik niet op mijn best ben en hopen dat het morgen beter gaat, meer kunnen we op dit moment niet doen.

Zoals iedere dinsdag heeft mijn lieve zoon vandaag weer gekookt. De afgelopen twee weken maakt hij dan een Mac Wrap a la Damian. Het was weer verrukkelijk!

Na het eten ben ik op bezoek geweest bij oma. Zij ligt nu in het revalidatiecentrum van het plaatselijke ziekenhuis. Het gaat gelukkig beter met oma. Het enige waar nog echt aan gewerkt moet worden is dat het lopen voor haar een stuk makkelijker wordt. Oma blijft in ieder geval met een rollator lopen. Opa kan niet wachten tot oma weer terug thuis is. Hij vindt dat de dagen veel te lang zonder haar. That’s real love, babes.

Aangezien ik me snel wat minder vermoeid wil voelen, ga ik zo weer mijn oogjes sluiten en naar dromenland. Laten we hopen op een goede nachtrust. Gelukkig wordt het vanaf morgen minder extreem warm, dan kan het normale leven en mijn normale slaappatroon hopelijk weer van start gaan. Waarschijnlijk ga ik morgen met oud-collega’s wat eten. Daar horen jullie dan uiteraard morgen meer over.

Welterusten.

Therapie

Het is op dit moment, 21.05 uur, nog steeds 28 graden. Ik vind het vooral voor Miesje zielig, zij heeft ook nog eens een dikke vacht. De ventilator staat dan ook op haar gericht. Het is een typische Nederlandse actie, dat geklaag over het weer, maar van mij mag het best een beetje minder met de hitte. Morgen wordt het echter weer een dag strijden in deze hitte.

Morgen start ik een half uurtje eerder op mijn werk, want potverdorie, ik kreeg mijn werk vandaag niet af. Dat betekent dat het weer drukker aan het worden is. Uiteraard is dat op zich niet verkeerd, maar ik heb geen zin in weer een achterstand. Dan werk ik liever soms een klein beetje over, dat is veel minder stressgevend. Bovendien is er airco op mijn werk, met deze dagen ook geen overbodige luxe.

Vandaag had ik na mijn werk best een rustig avondje. Ik heb op mijn gemakje een beetje gepoetst, met de nadruk op een beetje. Ook heb ik een keertje geen Meloen gegeten, maar voor de verandering eens een “echt” diner: pizza! 😀 Het rustige avondje heeft me helaas niet minder moe gemaakt. Mijn oogleden voelen nu al ongelooflijk zwaar.

Deze avond heb ik tevens een uitnodiging voor een intakegesprek, bij de GGZ-instelling waar ik me heb aangemeld, ontvangen. Het is sneller dan verwacht, aangezien ik “maar” een kleine anderhalve maand heb moeten wachten op de intake. De intake zal volgende week vrijdag plaatsvinden. Ik vind het spannend om deze behandeling te starten, aangezien het de eerste keer is dat ik een therapie gericht op traumaverwerking zal gaan volgen. Momenteel ben ik redelijk stabiel en voel ik me oké. Mijn rugzakje is alleen een beetje te zwaar om het voor altijd mee te dragen. De aankomende tijd moet er dan ook gewerkt worden aan het steeds lichter maken van mijn rugzakje en ik hoop dit met deze therapieën te bereiken.

Morgen komt mijn lieve zoon weer thuis. Voordat ik naar huis kan, na mijn werk, moet ik echter als een speer een rugzakje kopen, een denkspelletje voor Mies, wat lekkers voor Mies, sushi en allerlei lekkernijen voor aankomend weekend. Damian moet ondertussen ook nog even naar de kapper. Daarna gaan we Mies naar een vriendin brengen. Het is de eerste keer dat Mies uit logeren gaat, dus ik vind het ongelooflijk spannend. Om deze spanning los te laten, ga ik nu eerst eventjes mediteren. Daarna sluit ik mijn oogjes, zodat ik morgen op tijd mijn bedje uit kom.

Jullie een goede nachtrust toegewenst in deze hitte.

Depressie

Inmiddels blog ik nu een weekje en het bevalt me goed, was het vandaag wel bijna vergeten. Maar hey, een beginnersfoutje kan gebeuren.

Gisteren ben ik vanuit mijn werk meteen naar de stad gereden en heb ik een jurkje, parfum en nieuwe schoenen gekocht. Bij de Action heb ik beddengoed gekocht. Het was een beetje stresswerk, want eenmaal thuis moest ik ook nog eens in een snel tempo mijn huis schoonmaken. Daarna had ik mijn date. Het verliep deze keer niet zo heel lekker moet ik zeggen. We hebben een drankje gedaan op het terras en hebben bij mij thuis een beetje bijgekletst. Thuis raakten we echter in een nogal verhitte discussie omtrent mijn verleden. Hij was nog niet op de hoogte van bepaalde gebeurtenissen in mijn leven. Ik dropte de bom gisteravond best laconiek, want ik dacht dat ik het ook tegen hem al had verteld. Hij veroordeelde mijn verleden behoorlijk heftig. Hij vindt dat ik dan ook meer voor mezelf moet kiezen en afstand moet doen van de mensen die risicovol voor mij en mijn geestelijke gezondheid zijn. Ergens is dat natuurlijk best lief, maar de manier waarop hij me aansprak voelde absoluut niet fijn.

Miesje was vannacht een beetje ziek en moest bijna ieder uur wel naar buiten, hierdoor heb ik slecht geslapen. Tel daar de verhitte discussie bij op en dan kom je al snel op een lichte terugval als het gaat om mijn depressie. Het lukte me vandaag niet heel goed om dingen te ondernemen. Ik was niet vooruit te branden en lichamelijk totaal uitgeput. Het liefst had ik vandaag de hele dag in mijn bed gelegen. Overdag heb ik dan ook een paar dutjes gedaan. Ook ben ik naar de stad geweest om een broekje en een bikini te halen voor morgen. Het lukte me echter niet om naar het strand te gaan. Het is gek, maar daar kan ik dan zo van balen. Ik vind het niet fijn als ik zelf de aanstichter ben van het niet nakomen van mijn planning.

De avond was echter wel weer heel druk. Ik ben bij mijn broertje gaan barbecuen. Hij had ook nog eens een heel leuke verrassing, maar daar horen jullie volgende week zondag meer over.

Vanavond ben ik ook met een vriendin naar een coffeeshop gegaan. Voorafgaand deze avond hadden die vriendin en ik helaas wel een discussie. Zij vindt dat ik afspraken te vaak afzeg. Het probleem is alleen dat ik nooit een afspraak heb afgezegd. Ik snap nog steeds niet waar dit vandaan komt, maar goed, blijf maar niet te lang hangen in die negativiteit. De avond zelf was gezellig. We hebben veel gelachen. Inmiddels lig ik in bed en ga ik zo m’n jointje roken. Stiekem kijk ik daar al sinds gisteravond naar uit, best erg.

Morgen ga ik naar Scheveningen met vrienden, weer iets waar ik onwijs naar uitkijk. Mijn portemonnee vindt mijn uitstapjes, en vooral het shoppen, minder leuk geloof ik. Ik denk dat ik de aankomende tijd iets zuiniger moet zijn en iets beter moet nadenken over de uitgaven die ik doe. Mijn weekend is een beetje dubbel. Het is lastig om te gaan met leuke situaties, terwijl je wordt omringd door het zwarte gat en je melancholische gevoel steeds op de voorgrond treedt. Hopelijk heb ik morgen een betere dag.

Welterusten.

Longontsteking

Vandaag leek een onwijs rustige dag te worden. Ik was trots op mezelf, omdat het gelukt is om de woonkamer en mijn zoon’s kamer op te ruimen. Ondertussen heb ik heerlijk genoten van het weer tijdens mijn wandelingen met Mies, mijn lieve en tegelijkertijd stoute, Mechelse herder / Husky mix. Het is me zelfs gelukt om een boek uit te lezen. Maar dan.. opeens slaat de dag om.

Mijn tante, de vrouw van mijn oom, belde me toen ik net terug thuis kwam van een wandeling. Mijn oma ligt in het ziekenhuis met een longontsteking en iets aan haar nieren. Het gaat helemaal niet goed met haar. Het lichaam van oma is zwaar verzwakt. De artsen weten niet hoe het verdere verloop zal gaan. Het kan twee kanten uitgaan; of oma knapt op of er zal een dieptepunt plaatsvinden.

Ik weet dat alles te relativeren valt, maar er speelt nu zoveel binnen mijn familie. Het incasseren van tegenslagen kent zijn grenzen. Het houdt een keer op. Natuurlijk probeer ik me staande te houden en dat lijkt tot nu toe nog best aardig te gaan, maar ik merk wel dat ik steeds pessimistischer wordt ten opzichte van de toekomst. De toekomst lijkt op dit moment zo duister en zo zwart dat ik niet vooruit durf te kijken.

Morgen ga ik dan ook, samen met opa, op bezoek bij oma in het ziekenhuis. Mijn zoon vertrekt maandag naar Turkije. Iets wat ik overigens ook heel spannend vind, aangezien het de eerste keer is dat wij zo ver van elkaar vandaan zijn. Ik ga hem morgen ook eventjes bezoeken en hem een heel fijne vakantie wensen. Ik heb hem niet op de hoogte gesteld van alles wat er op dit moment gebeurt met auntie en oma. Hij heeft een lastig schooljaar achter de rug en deze vakantie zal hem goed doen. Nu ga ik nog even Mies uitlaten en dan mediteren, eventjes mijn overvolle hoofd legen.

Welterusten.