Dag 44. Offday

Vandaag heb ik niet zo’n goede dag eigenlijk. Mijn hele planning is in de soep gelopen, omdat mijn hoofd en mijn lichaam niet mee willen werken. Het is nu dan ook veel later dan normaal is voor mij. Deze keer niet omdat ik iets boeiends te doen had, maar omdat ik een spelletje op mijn telefoon aan het spelen was om de werkelijkheid even uit de weg te gaan. Er komt meteen een schuldgevoel om de hoek kijken. Ik heb vandaag op alle vlakken voor mijn gevoel gefaald.

“Dag 44. Offday” verder lezen

Dag 43. Friyay

Ja jongens, het is weer zo ver! Het is vrijdag, de dag waar ik iedere maandag opnieuw naar uitkijk. Mijn energielevel daalt vanaf maandag naar vrijdag héél snel, vooral de laatste tijd. Ik doe niet meer wat ik leuk vind, waar ik mijn passie uit haal. Ik zit een beetje vast in het leven wat ik nu leid. Ik doe echt mijn best, maar om echt gelukkig te worden moet ik drastische veranderingen gaan doorvoeren. De aankomende maand zal ik me nog even rustig houden, maar daarna ga ik de voorbereidingen treffen om deze veranderingen door te voeren. Het is nu enkel een kwestie van volhouden.

“Dag 43. Friyay” verder lezen

Dag 40. Moe

Vandaag is het nogal laat geworden en ben ik behoorlijk moe. De depressie sluipt er alsnog een klein beetje in, ondanks mijn focus op het positieve. De werkdagen beginnen steeds zwaarder aan te voelen. Ik ben steeds angstiger om fouten te maken. Weer dat eeuwige gevoel om niet goed genoeg te zijn, om het gewoon allemaal niet te kunnen. Ik word er zo moe van. Waarom lukt het niet “gewoon” om gelukkig te zijn?

“Dag 40. Moe” verder lezen

Dag 33. Relax

Gisteren waren het traantjes, vandaag was Damian ziek. Deze keer had hij geen hoofdpijn, maar was hij onwijs moe en had hij buikpijn. Het is nog geen maand geleden dat hij vanuit school naar huis ging omdat hij last had van een migraine-aanval. Destijds spraken we af dat hij het de eerste vier uur op school moest proberen, om hem wat meer rust te gunnen hoefde hij het van mij vandaag maar drie uurtjes te proberen. Ook moet hij vanaf nu om 21.00 uur naar bed in plaats van 21.30 uur. Blijkbaar vraagt zijn lichaam nog steeds om meer rust. Het is maar goed dat het bijna herfstvakantie is, dan heeft hij weer tijd en ruimte om eventjes helemaal op te laden.

“Dag 33. Relax” verder lezen

Dag 29. Vier weken bloggen

Het is inmiddels alweer vier weken geleden dat ik besloot weer actief te gaan bloggen. Het lukt me tot nu toe goed om iedere dag wat te schrijven. Soms wat meer, soms wat minder. Ik schrijf gewoon op wat er in me op komt. Het schrijven is nu echt mijn momentje geworden, iets waar ik alles waar ik mee zit of juist heel leuk vind een plaatsje kan geven. Aanstaande zondag blog ik een maand en dan wil ik een vast rubriek aankondigen. Ook daar kijk ik naar uit. 🖤 “Dag 29. Vier weken bloggen” verder lezen

Dag 27. Meubelstress

Een bank die totaal geruïneerd is door de hond. Een nieuwe bank die je gratis kunt ophalen. Andere meubels die je gratis kunt ophalen. En geen idee hoe je dit allemaal moet gaan regelen. Geen energie om daar lang over na te denken. Gewoon doodmoe. Steeds een klein beetje meer opgebrand. Het lukt me nog maar net om alles te doen, zonder al die extra’s die ik moet regelen. Ik wil rust. Ik wil gewoon heel eventjes helemaal niets. Gewoon op de kapotte bank zitten en wachten tot ik me eindelijk een beetje beter voel. Ik wil me niet bezig houden met goedbedoelde aanbiedingen van spullen waarvan ik me bij god niet weet hoe ik het allemaal moet gaan ophalen. Ik wil gewoon effe niks. Ik ben al blij als ik een dag heb overleefd, leave me the fuck alone.

“Dag 27. Meubelstress” verder lezen

Dag 26. Strong enough

Vandaag weer gewerkt en krantenwijk gelopen. Damian was lekker chagrijnig tijdens het lopen en Mies was onwijs vervelend. Zij vindt het echt verschrikkelijk als Damian van haar wegloopt. Ze is zo gefixeerd op hem. Ze blijft maar piepen en janken. Het maakt dan echt niet uit of we een stukje weglopen, ze wilt hoe dan ook terug naar mijn kind, haar beste maatje. In mijn gezin hebben we allemaal een rugzakje. Mies komt van de Poolse straten, waar ze haar eerste drie maanden heeft rondgezworven. Mies is dus niet perfect in gedrag, maar wel perfect voor ons. Zij is één van de dingen in mijn leven die het mooier maakt. Wij kiezen de hond niet, de hond kiest ons. 🖤

“Dag 26. Strong enough” verder lezen