Dag 17. Spaarzegels

Gelukkig gaat het vandaag weer een stuk beter met me. Gisteren bleek ik dan toch echt “gewoon” een slechte dag te hebben. Iedereen, die herstellend is van een depressie, zal misschien weleens de angst voelen om weer terug te vallen in die depressie. Als ik me eventjes niet zo goed voel, dan ben ik bang dat het zwarte monster mij weer in zijn greep heeft. Gelukkig blijkt dat nu in ieder geval niet het geval te zijn.

“Dag 17. Spaarzegels” verder lezen

Dag 16. Depression is fighting back

Gisteren zei ik het al: gevoelens en gedachten veranderen snel. Helaas is het nu teruggeschoten naar de andere, meer zwarte, kant. Ik werd vandaag verrast met een extreme vermoeidheid en een wat mindere gemoedstoestand. Het is voor mij niet helemaal duidelijk waarom ik me opeens een stuk minder goed voel. Misschien is het een gevolg van deze toch best wel drukke week of door het vallen van de bladeren. Of misschien is het gewoon een keertje een wat slechtere dag zoals iedereen die weleens heeft. Voor nu heb ik besloten dat ik maar gewoon accepteer dat het vandaag eventjes niet zo lekker met me gaat. Het enige wat ik kan doen is hopen dat het morgen weer ietsjes beter gaat.

“Dag 16. Depression is fighting back” verder lezen

Dag 15. De eerste twee weken bloggen

Ik blog inmiddels alweer twee weken iedere dag, das best knap! Het is bizar hoe snel gevoelens en gedachten kunnen veranderen. Twee weken geleden was ik nog intens verdrietig om alles wat er is gebeurd en het onrecht wat ik iemand anders heb aangedaan. Inmiddels zijn die negatieve gedachten/gevoelens weg en voel ik me een stuk beter. Het lukt me steeds beter om niet langer mensen dichtbij te laten die het slechtste in mij naar boven halen. Ik ga met mensen om die mij gelukkig maken en doe dingen waar ik blij van word.

“Dag 15. De eerste twee weken bloggen” verder lezen

Dag 13. Nightmares

De afgelopen weken heb ik steeds vaker nachtmerries. Vannacht was het weer twee keer raak: ik werd wakker van enge dromen. Het lukt me niet meer om te herinneren waar deze nachtmerries over gingen. Ergens weet ik dat deze nachtmerries waarschijnlijk bij de rouwverwerking, of juist het gebrek hieraan, horen. Mijn onderbewuste schudt me letterlijk en figuurlijk wakker. Waar ik overdag nog kan wegvluchten voor de pijn, wat hoort bij het verlies van iemand waar je van houdt, ben ik in de nacht kwetsbaarder dan ooit.

“Dag 13. Nightmares” verder lezen

Dag 12. Sociaal leven

Inmiddels ben ik weer een beetje moe. Het is toch best heftig, naast werken ook nog eens twee dagen een krantenwijk lopen. Vandaag was Damian ook best een beetje chagrijnig en was Miesje behoorlijk vervelend tijdens het lopen van de krantenwijk. Gisteren was Mies rustig en braaf, vandaag kon ze het maar slecht handelen dat Damian wegliep om de krantjes rond te brengen. Het goede nieuws is dat wij deze week een half uur minder lang krantjes rond hebben gebracht. Er zit vooruitgang in als het gaat om het aantal uurtjes waarbinnen wij de krantjes rondbrengen. Aangezien ik volgende week maandag vrij ben en Damian dan wel naar school moet, doe ik de krantenwijk volgende week alleen. Volgende week vindt tevens de eerste uitbetaling plaats, hopelijk wordt het vanaf dan een stuk makkelijker voor Damian om de krantenwijk te lopen. “Dag 12. Sociaal leven” verder lezen

Dag 11. I hate Monday

De maandag is weer bijna voorbij. We hebben de ergste dag van de week weer overleefd, en eerlijk is eerlijk, zo erg was deze dag nou ook weer niet. Ik ben best productief geweest op mijn werk. De vermoeidheid, waar ik afgelopen week zo’n last van had, liet zich vandaag gelukkig niet zien. Het lukte me hierdoor best goed om me te concentreren tijdens mijn werk en niet al te chagrijnig te zijn tijdens het lopen van de krantenwijk. Deze maandag was eigenlijk best een goede start van de week.

“Dag 11. I hate Monday” verder lezen

Dag 8. De eerste week bloggen

Een week geleden ben ik, in totale paniektoestand, weer gaan bloggen. Ik heb iemand, waar ik om geef, heel veel pijn en ongemak bezorgd. Sindsdien heb ik niks meer van hem vernomen. Ik begrijp dat. Ik snap dat hij niets meer met mij te maken wilt hebben en ik respecteer zijn keuze. Ik laat hem gaan, hoe fucked up ik het ook vind. Het probleem is dat ik nooit oprecht met hem ben geweest. Hij was mijn plan B, terwijl hij waarschijnlijk de enige was die oprecht met mij was. Hij verdient beter. He’s one of the good guys.

“Dag 8. De eerste week bloggen” verder lezen