Dag 46. Nieuwe meubels

Soms zie ik het door de drukte echt allemaal niet meer zitten. Het is letterlijk iedere dag weer wat, althans zo voelt het. Voor mijn gevoel kan ik amper lekker op de bank hangen. Ik ben altijd aan het racen tegen de klok. Altijd. Een collega zei tegen me dat deze verantwoordelijkheid bij het volwassen zijn hoort. Ik weet dan eerlijk gezegd niet of ik wel zo nodig volwassen wil zijn. Of ik er wel voor gemaakt ben om volwassen te zijn..

“Dag 46. Nieuwe meubels” verder lezen

Dag 44. Offday

Vandaag heb ik niet zo’n goede dag eigenlijk. Mijn hele planning is in de soep gelopen, omdat mijn hoofd en mijn lichaam niet mee willen werken. Het is nu dan ook veel later dan normaal is voor mij. Deze keer niet omdat ik iets boeiends te doen had, maar omdat ik een spelletje op mijn telefoon aan het spelen was om de werkelijkheid even uit de weg te gaan. Er komt meteen een schuldgevoel om de hoek kijken. Ik heb vandaag op alle vlakken voor mijn gevoel gefaald.

“Dag 44. Offday” verder lezen

Dag 43. Friyay

Ja jongens, het is weer zo ver! Het is vrijdag, de dag waar ik iedere maandag opnieuw naar uitkijk. Mijn energielevel daalt vanaf maandag naar vrijdag héél snel, vooral de laatste tijd. Ik doe niet meer wat ik leuk vind, waar ik mijn passie uit haal. Ik zit een beetje vast in het leven wat ik nu leid. Ik doe echt mijn best, maar om echt gelukkig te worden moet ik drastische veranderingen gaan doorvoeren. De aankomende maand zal ik me nog even rustig houden, maar daarna ga ik de voorbereidingen treffen om deze veranderingen door te voeren. Het is nu enkel een kwestie van volhouden.

“Dag 43. Friyay” verder lezen

Dag 41. Rust

Vandaag moest Soraya onverwachts overwerken, dus kon zij niet naar de hondencursus. Ik vond het geen goed plan om alleen te gaan. Ik vind die cursus al doodeng als we samen gaan, laat staan als ik alleen moet gaan. Voor vandaag heb ik dan ook afgezegd. Soms moet je gewoon voor jezelf kiezen, voor wat jij fijn vindt en wat jij nodig hebt in plaats van alles maar te doen omdat het voelt alsof het zo hoort. Volgende week een nieuwe ronde met nieuwe kansen. Dan ga ik sowieso, ook als Soraya niet kan.

“Dag 41. Rust” verder lezen

Dag 40. Moe

Vandaag is het nogal laat geworden en ben ik behoorlijk moe. De depressie sluipt er alsnog een klein beetje in, ondanks mijn focus op het positieve. De werkdagen beginnen steeds zwaarder aan te voelen. Ik ben steeds angstiger om fouten te maken. Weer dat eeuwige gevoel om niet goed genoeg te zijn, om het gewoon allemaal niet te kunnen. Ik word er zo moe van. Waarom lukt het niet “gewoon” om gelukkig te zijn?

“Dag 40. Moe” verder lezen